Włącz wysoki kontrast

Szlak rowerowy „stykiem granic” rozpoczyna się w południowo-wschodniej części Gminy Włodawa, w miejscowości Okuninka, przebiega przez Sobiborski Park Krajobrazowy, rezerwat przyrody Jezioro Orchowe, wieś Dubnik, następnie trasa prowadzi doliną rzeki Bug do miejscowości Orchówek, przebiega przez Włodawę, Szuminkę, Suszno i Różankę by zakończyć swój bieg w miejscowości Stawki.Na trasie znajdują się trzy miejsca postojowe i jedna wieża widokowa: nieopodal tzw. Trójstyku granic Polski, Białorusi i Ukrainy, na tzw. „łysej górze” w Orchówku oraz w Różance przy rzece Bug.
Długość szlaku wynosi 26 km. Trasa nie jest trudna, w większości prowadzi przez teren równinny. Nawierzchnie są zróżnicowane, z przewagą dróg gruntowych.
Trasa umożliwia poznanie Gminy Włodawa – pięknej krainy jezior, bagien, torfowisk, lasów łęgowych, traw i pastwisk, z ogromnym bogactwem fauny i flory.
Oprócz walorów przyrodniczo-krajobrazowych, na trasie znajdują się także obiekty dziedzictwa kulturowego, m.in. zabytkowe cerkwie, kościoły, zespoły dworskie.
Rezrwat przyrody – Jezioro Orchowe – rezerwat wodno-torfowiskowy utworzony w 1996 roku w celu ochrony zbiorowisk wodno-torfowiskowych z unikalną florą naczyniową. Przedmiotem ochrony jest stale podtapiane, wydłużone torfowisko wraz z dystroficznym jeziorem Orchowe (8,42 ha). Powierzchnia rezerwatu wynosi 58,23 ha.
Na torfowiskach występuje wiele ciekawych gatunków roślin (wierzba borówkolistna i lapońska brzoza niska, trzy gatunki rosiczek).
Dolina Bugu – jest to lewy dopływ Narwi (uchodzi do Jeziora Zegrzyńskiego). Długość rzeki wynosi 772 km (w tym 587 km w Polsce). Źródła rzeki znajdują się na Wyżynie Podolskiej, na Ukrainie. Bug jest rzeką o charakterze nizinnym, która zachowała naturalnie ukształtowane koryta. Tworzy on liczne starorzecza zwane przez niejscową ludność bużyskami. Bug jest bardzo atrakcyjnym miejscem połowów dla wędkarzy, występują tu leszcze, płocie, sumy, klenie, szczupaki, karpie i bolenie.
Okuninka – wieś letniskowa uważana za „perłę turystyczną” Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. Swą nazwę wieś prawdopodobnie zawdzięcza okoniom żyjącym w jeziorze lub podmokłym zagłębieniom, które nazywano „okami”.
Jezioro Białe – pow. 106 ha, głębokość 33 m, I klasa czystości wody – jedno z największych i najpiękniejszych jezior na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim. Jako jedno z trzech w województwie lubelskim wpisane jest na Unijną Listę Kąpielisk.
Jezioro posiada dużą, naturalną odporność na zanieczyszczenie. Otoczenie i samo jezioro dobrze zagospodarowane na potrzeby rekreacji i turystyki.Łatwy dostęp do wody, twarde i piaszczyste dno, jak i dobrze rozbudowane zaplecze wypoczynkowo-gastronomiczne: liczne restauracje, kawiarnie, wypożyczalnie sprzętu sportowego i pływackiego, kino letnie, boiska do gier i zabaw, camping i pola namiotowe, sprawiają, że w okresie wakacyjnym jezioro staje się „Mekką”: urlopowiczów.
Występuują tu dogodne warunki do uprawiania sportów ekstremalnych, takich jak: nurkowanie, windsurfing, żeglarstwo, jazda konna, jak i rodzinnych form spędzania wolnego czasu w postaci rejsów po jeziorzez, uczestnictwa w licznych festynach oraz imprezach kulturalno-sportowych.
Orchówek – wzmiankowany na początku XVI w. W 1506 r., staraniem wojewody bełskiego Jerzego Krupskiego, osada otrzymała prawa miejskie, które utraciła bezpowrotnie po powstaniu styczniowym.
Włodawa – Prawa miejskie otrzymała w 1534 r. dzięki staraniom księcia Andrzeja Sanguszki. Sanguszkowie zbudowali tu drewniany zamek i utworzyli komorę celną. Rzeką Włodawką przebiegała granica między Koroną a Litwą. Przez wieki miasto należało do wielkich rodów szlacheckich: Leszczyńskich, Pociejów, Flemingów, Czartoryskich i Zamoyskich.
Obecnie miasto liczy 14 tys. mieszkańców. Co roku we wwrześniu odbywa się tu Festiwal Trzech Kultur przypominający wielokulturową i wielonarodowościową przeszłość Włodawy.
Różanka – źródła historyczne wskazują, iż początki Różanki sięgają początków XVI wieku.”29 maja (według stylu juliańskiego) 1506 roku Aleksander Jagiellończyk nadał wieś Różankę księciu Piotrowi Hołowni Ostrzeżeckiemu”. Nowy właściciel 30 stycznia 1508 roku nadał Różance prawa miejskie, które zostały utracone w XVII wieku. W połowie XVII w. miejscowość przeszła w ręce zamożnego litewskiego rodu Pociejów. Kolejnymi właścicielami Różanki byli: Flemingowie, Czartoryscy, Zamoyscy.
Stawki – wieś malowniczo położona na poprzecinanej wąwozami skarpie nadbużańskiej.

..

Kategorie: Trasy rowerowe

Comments are closed.